ผมเองก็เคยได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ถึงการแบ่งเวลา
แนวคิดของไทจุสสุส่วนนึงคือการรักษาสมดุลย์ ไม่ใช่เฉพาะด้านการต่อสู้ แต่การใช้ชีวิตก็ต้องสมดุลย์เช่นกัน
อาจารย์มักพูดเสมอว่า “smart thinking, smart idea”
เมื่อเทียบกับจำนวนคนในประเทศแล้วจำนวนผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้มีจำนวนน้อยมาก
โดยเฉพาะถ้าเทียบจำนวนคนที่เข้ามาฝึกศิลปะการต่อสู้ในวัยรุ่นกับจำนวนคนที่เหลือฝึกหลังผ่านไปสักสามสี่ปี
ส่วนมากจะเลิกฝึกกันไปเกือบหมด ทำให้เหลือผู้ฝึกที่เรียกว่าเป็นมีประสบการณ์และอายุมาก ๆ ค่อนข้างน้อย
สาเหตุก็มีหลาย ๆ อย่าง แต่ส่วนนึงก็คือผู้ฝึกจำนวนมากไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสมดุลย์ได้
เมื่อมาฝึกก็ทำงานไม่ได้ เมื่อทำงานก็เลยเลิกฝึกไปเลย
จะว่าไปปัจจุบันหมดยุคของการฝึกเพื่อชีวิตหรือทิ้งชีวิตอื่น ๆ แล้วไปฝึกเพียงอย่างเดียวแล้ว
ในสมัยก่อนหลาย ๆ คนอาจจะใช้ชีวิตด้วยการฝึกเพียงอย่างเดียวแล้วอยู่รอดได้ แต่ไม่ใช่ในสมัยนี้
การเรียนการทำงานจะต้องควบคู่กันไปด้วยและควรจะให้ประสบความสำเร็จ
หลาย ๆ ครั้งที่ได้ยินข่าวของนักกีฬาต่อสู้อาชีพแล้วก็น่าใจหาย เพราะ หลาย ๆ คนเมื่อวางมือไปแล้ว
ก็ไม่สามารถหางานการที่จะเลี้ยงตัวเองต่อไปได้ ทำให้ต้องเลือกเดินทางไปในทางผิด ๆ
ในไทจุสสุ สิ่งนึงที่ขาดไม่ได้คือการคิด วิเคราะห์ การใช้สมอง การใช้ชีวิตอย่างมีสมดุลย์ก็คือไทจุสสุเช่นกัน
ดังนั้นจะไม่ได้ยินอาจารย์ของบูจินกันที่จะมาบอกว่าให้คุณเลือกที่จะฝึกมากกว่าเรียน
เพราะการเรียนนั้นสำคัญมาก ๆ สำหรับผู้ที่เป็นนักเรียน เป็นการวางรากฐานในอนาคต
ส่วนคนที่ทำงานก็ต้องแบ่งเวลาของตนให้ถูกต้องไม่ใช่มาฝึกเสียจนเสียการงาน
เป็นที่น่าเสียดายเด็ก ๆ หลายคนถูกชักจูงไปในทางที่ผิด คือ ฝึกจนไม่สนด้านการศึกษา แบ่งเวลาไม่ถูก
มีปัญหากับผู้ปกครอง สอบได้คะแนนไม่ดี หาที่เรียนต่อไม่ได้ เรียนได้เกรดแย่
พอจบมาเลยไม่สามารถหางานการทำได้เป็นชิ้นเป็นอัน เพราะ ไม่มีคนรับ
ต้องไปทำงานใช้แรงงาน จนเป็นปัญหาเรื่องปากท้องยิ่งทำให้ไม่สามารถหาทุนที่จะฝึกฝนตัวเองต่อไปได้อีก
ไป ๆ มา ๆ ก็เลิกฝึกไปจนได้
หลาย ๆ คนทำอย่างอื่นไม่ได้ฝึกเป็นอย่างเดียวก็เลยมาเปิดสอน
ถ้าทำได้ดีก็แล้วไป แต่หลายคนไป ๆ มา ๆ โดยมากอุดมคติที่เคยตั้งไว้สวยงาม
กลายเป็นการนำวิชามาเป็นธุรกิจเพื่อให้ตนเองอยู่รอดเป็นอาชีพไป จนหลงทางและขาดความเคารพตัวเองไป
จนกลายเป็นปัญหาทีหลังก็พบอยู่บ่อย ๆ
หากจะมองไปถึงบรรดาครูบาอาจารย์ที่เป็นที่นับถือคุณจะพบได้ว่าหลาย ๆ คนโดยมาก
จะสำเร็จทั้งด้านการงาน การใช้ชีวิต และ ศิลปะการต่อสู้ กันเกือบทั้งนั้น
ผู้ฝึกการต่อสู้ที่แท้จริงควรจะมองภาพการฝึกในระยะยาว ไม่ใช่เพียงการฝึกเฉพาะหน้าตอนนี้
อย่าลืมว่าคุณยั งต้องใช้ชีวิตบนโลกนี้ไปอีกนาน หากคุณรักศิลปะการต่อสู้คุณยังมีเวลาที่จะศึกษามันตลอดชีวิต
มิใช่จะฝึกเพียงระยะสั้น ๆ แล้วเลิกไปเป็นเพียงคนดูเหมือนคนจำนวนมาก
